لازم به تذكّر است كه لازم نيست از حيث تعداد قسم‌هاى مكرّر رعايت تساوى بين آنها بشود بلكه با اختلاف نيز صحيح و جايز مىباشد به اين معنا كه برخى دو قسم و بعضى سه يا چهار تا مثلا قسم بخورند چنانچه اگر بعضى تنها بر خوردن يك قسم حاضر بوده و از تكرار آن امتناع داشته باشند قسم مكرّر را به ديگرى كه حاضر بر آن است ارجاع مىدهند . قوله : لصحيحة عبد اللّه بن سنان عن الصّادق عليه السّلام : اين روايت را مرحوم شيخ الطائفه در كتاب تهذيب طبع جديد ج ( 10 ) ص ( 168 ) باينشرح نقل فرموده : علىّ بن ابراهيم ، از محمّد بن عيسى ، از يونس از عبد اللّه بّن سنان قال : قال ابو عبد اللّه عليه السّلام : القسامة خمسون رجلا فى العمد و فى الخطاء خمسة و عشرون رجلا و عليهم ان يحلفوا باللّه . قوله : و الاوّل احوط : مقصود رأى مشهور مىباشد كه در عمد و خطاء تعداد قسامه را پنجاه تا دانسته‌اند . قوله : فعلى كلّ واحد خمسون على الاقوى : يعنى بر مدّعى لازم است كه بر عليه هريك از مدّعى عليه‌ها پنجاه قسم بخورند . قوله : يخلفها المدّعى : ضمير مؤنث در [ يحلفها ] به خمسون راجع است . قوله : ان لم يكن له قوم : ضمير در [ له ] بمدّعى عود مىكند . قوله : و المراد بهم هنا : ضمير در [ بهم ] به قوم راجع بوده و مشار اليه [ هنا ] مسئله قسامه مىباشد .